Chrzest dzieci - za czy przeciw?

03 lut 2010 22:03 przez luna

Mlle_Empsychora napisał(a):W gimmazjum miałam w klasie dziewczynę, która pochodziła z rodziny ateistycznej. Baaardzo dużo osób krzywo patrzyło na to, że była do komunii

Że była!? Myślałam, że krzywo patrzą, jak nie idzie...

Mnie w ogóle dziwi, że ktoś się może wtrącać w tak intymne sprawy, czy ktoś coś bierze, czy nie bierze. Oczywiście, np. w szkole dziecko niechodzące na religię po prostu manifestuje to, że nie należy do danej religii. Natomiast to, że rodzic dziecka nie ochrzci, to dla mnie zupełnie niepojęty powód do wścibiania nochala... W ogóle fakt, że ktoś ma się o tym dowiedzieć, kto nie jest z rodziny, jest dla mnie trochę bezsensowne. To powinno być zupełnie prywatne, nie do "wglądu" wścibskiej publiki typu sąsiedzi...

03 lut 2010 22:05 przez Mlle_Empsychora

luna napisał(a):Że była!? Myślałam, że krzywo patrzą, jak nie idzie...

Tfu! Że nie była. Zgubiłam słowo. Mea culpa.

03 lut 2010 22:09 przez Pariass

Ja mam zupełnie inne odczucia. W tej chwili jeśli jesteś katolikiem to jesteś tym gorszym. W opinii zdecydowanej większości osoba wierząca w Boga chrześcijańskiego to zaściankowy, ociemniały i staroświecki głupek. moda jest teraz na ateizm, to takie nowoczesne. Obiektywnie i szczerze odpowiedzcie sobie na pytanie "czy wśród ludzi młodych wiara w Boga zostanie odebrana za cnotę czy raczej za zaściankowość?". Oczywiście uogólniając bo wiadomo ludzie są różni. w sprawie chrztu to mam pogląd podobny do Mlle_Empsychora zwłaszcza z:

chrzczenie dzieci w przypadku ortodoksyjnych chrześcijan, którzy wierzą, naprawdę wierzą i martwią się o swoje dziecko

Ale nie jestem w stanie zrozumieć ludzi, którzy robią to po prostu dla tradycji, pod presją innych.

Generalnie mam takie same podejście. Jeśli ktoś nie chce wierzyć to jego sprawa. ateista czy innowierca nie jest niczym gorszy od katola. Gorszym człowiekiem jest ten, który najczęściej stosując potworne uogólnienia szydzi z kleru, kościoła i wierzeń innych.

04 lut 2010 00:02 przez Orchidea

Wiesz, Pariass, ja myślę, że panuje nie tyle moda na uważanie katolicyzmu za zasciankowość, co to, że ludzie otwarciej głoszą swoje niekatolickie poglądy. A jesli ktoś jest naprawdę wierzący i szanuje przekonania innych (oczywiście, jeśli dana osoba również jest w stanie uszanować ich przekonania), to nie ma miejsca na takie stwierdzenia.
Mam czasami wrażenie, ze grupa zajadle krzyczących i opluwajacych przekonania innych jest w istocie niewielka.

Jak to szło? Mały pies głośno szczeka...

26 lut 2010 21:35 przez Wila

Hmm, nie wiem, czy to faktycznie taka mała grupa, ja np. dość często spotykałam się ze stwierdzeniem, że jeśli ktoś bardziej aktywnie angażuje się w religię ( jakieś duszpasterstwa, studiuje teologię, itp.), to jest 'nawiedzony'. Wiadomo, co niektórzy nazbyt obnoszą się ze swoją religijnością, okazują ją w sposób nieco infantylny, i tak dalej, ale przecież nie zawsze tego typu ocena ma podstawy.
Myślę, że to niezrozumienie, oskarżanie o zaściankowość może być związane z tym, że co niektóre wartości, które przyjmują (a przynajmniej powinni) chrześcijanie są dziś mało popularne, a przez to osoby prawdziwie je wyznające uchodzą niekiedy za dziwne. Zależy to oczywiście od konkretnego środowiska, ale w konsekwencji bywa, że nie każdy ma odwagę przyznać się, że wierzy.
Dla niektórych argumentem przeciw religii katolickiej jest też niedokształcenie osób z nią powiązanych (choćby te wszystkie historie o katechetkach straszących dzieci piekłem). Ale, gdy się przypatrzeć, podobni ludzie znajdą się chyba w każdej grupie społecznej, zawodzie...
I tak sobie myślę, że raczej inną świadomość będzie miał taki stereotypowy wiejski proboszcz, dajmy na to, fan Radia Maryja (rzecz jasna, miejsce posługi nie musi tak naprawdę o niczym świadczyć; i w małych miejscowościach są świetni księża, żeby nie szukać zbyt daleko, w jednej parafii dosyć blisko mnie jest bardzo oryginalny ksiądz, wprowadzający również postępowe pomysły, np. możliwość służenia do mszy także dla dziewczyn), a inną, powiedzmy, dominikanin - doktor teologii. W Kościele również występuje pewne zróżnicowanie, niestety albo i stety, zależy z której strony spojrzeć

.

Z góry przepraszam za offtop

.

27 lut 2010 00:05 przez luna

Pozwolę sobie lekko ten offtop pociągnąć...
Mnie się nie wydaje, żeby chrześcijanie stanowili jakąś mniejszość, zwłaszcza w tym kraju... Być może wśród osób zainteresowanych tematyką gotyku oraz pokrewnych... Ale generalnie uważam za niesłuszne demonizowanie, jakoby cała Polska nagle stała się krajem laickim, który tępi i pogardza zacofanymi wyznawcami starych religii... Tak po prostu nie jest. W Polsce jednak większość dzieci się chrzci, a poglądy chrześcijańskie są popularne i szanowane przez większość. Wiąże się to z tym, że społeczeństwo jednak jest stare - młodzież zbuntowana i otwarta światopoglądowa to mniejszość. A i też wiele osób zostaje wychowana w szacunku dla chrześcijaństwa...

27 lut 2010 09:55 przez Procella

Proszę jednak offtopu nie ciągnąć. Jeżeli chcecie - załóżcie sobie nowy temat.

28 lut 2010 15:04 przez Orchidea

Nawiążę do offtopa, wracając jednak do tematu

Oczywiście, że powinno się wychowywać dzieci w szacunku dla religii, niezależnie, czy chrześcijaństwa, czy innych, ale uważanie, że chrzczenie dziecka tylko z tego powodu, że większość narodu to katolicy i to, że "większość dzieci się chrzci" jest przejawem wygodnictwa. Unika się w ten sposób potrzeby wyjasniania dziecku za kilka lat, dlaczego ono nie idzie do komunii itp.
Pominę, że jest to często niekonsekwetne, bo dziecko ochrzczą, potem zaprowadzą do komunii, nawrzeszczą, że ma iśc do bierzmowania, bo babcia dostanie zawału, ale tak naprawdę w wierze katolickiej dziecka nie wychowują.
Obłuda obłudę popędza i obłudą pogania.

02 mar 2010 00:38 przez et22

Ja wyszedłem z założenia chrzcząc swojego potomka, że skoro żyjemy w takim a nie innym kraju to ochrzczę. Choć jako starszy w pełni świadomy swojego postępowania zdecyduje kiedyś czy chce żyć w wierze czy nie. Ja dla przykładu nie wierzę w nic co religia próbuje nam przedstawić A to dlatego, że została ona stworzona przez ludzi i kształtowana tak aby dostosować ja do pewnych okoliczności, politycznych czy też światopoglądowych. Przykładem niech będzie "nasza" religia gdzie jeszcze nie dawno w jej imię palono na stosach ludzi światłych i wybiegających ze swymi teoriami w przyszłość. Albo krucjaty i mordy innych ludów świata, tylko dla tego że wierzyli w coś innego. A i tak wszyscy w coś wierzą.... I nie koniecznie jest to coś nienamacalnego jak bóg. Ja wierzę w naukę, fizykę i chemię, która jest odpowiedzialna za obecny kształt świata. A Wy jak na to patrzycie?

02 mar 2010 11:32 przez luna

Chyba temat o chrzczeniu nie obejmuje światopoglądu na chrześcijaństwo, zaraz nas Proc pogoni

W pewnym sensie więc ochrzciłeś dziecko z powodów "wygodnickich"? A może jednak wpłynęła na to również Twoja partnerka? Czy ona też jest ateistką tak jak Ty? Bo w tej drugiej sytuacji, w ogóle nie rozumiem, po co chrzest...

Strona WWW · 03 mar 2010 20:33 przez Triss

W życiu nie ochrzciłabym swojego dziecka.
Powinno samo wybrać sobie wiarę, to raz i zrobić to, kiedy/jeśli do tego dojrzeje.
Poza tym chrzest zamyka trzecie oko i nie chciałabym, żeby mój potomek miał do mnie o to takie pretensje, jakie ja mam do moich rodzicieli

03 mar 2010 22:23 przez typographia

Heike napisał(a):Poza tym chrzest zamyka trzecie oko i nie chciałabym, żeby mój potomek miał do mnie o to takie pretensje, jakie ja mam do moich rodzicieli

Nie wydaje mi się, żeby zamykał, ale nawet po chrzcie można je otworzyć

Człowiek powinien sam przez swoje doświadczenie i poglądy odnaleźć drogę życiową, ale dziecko jest jeszcze istotą niesamodzielną. Katolicyzm wskazuje na te pozytywne wartości, dlatego myślę, że wychowując dzieci w tej religii na pewno jest łatwiej wpoić różnice pomiędzy dobrem a złem. Łatwiej nie znaczy lepiej. Boga, Jezusa Chrystusa, treści biblijne łatwo dziecku sobie wyobrazić, dlatego dla niego jest to coś jak odkrywanie "nowego lądu". I pewnie wiele osób na tym nowym lądzie już pozostanie, gdyż nie wszyscy wypłyną na poszukiwanie innego. Chrzest jest właśnie czymś takim co osiedla nas na jednym lądzie. Może wiele wieków przed naszymi czasami stanowiłby coś całkiem innego, jednakże teraz wielu traktuje go jak zwykłą formalność.

Odkrywanie przez siebie samego świata jest czymś pięknym. Czymś piękniejszym aniżeli przyswajanie podanej na tacy religii. Dlatego starała bym się ukazać swojemu dziecku świat w jego pięknych kolorach, ale nie ochrzciłabym go, nie wychowałabym go w żadnej religii a pozwoliła samemu odnaleźć swoją ścieżkę. I tu raczej nie sugerowałabym się najbardziej kwestią wolnej woli, a tym, że religia ograniczyłaby go i mogła uniemożliwić sięgnięcie po prawdę.

03 mar 2010 22:54 przez luna

Typographia, dokładnie. Zdobywanie wiedzy jest wspaniałe i fascynujące. Odkrywanie swiata rozwija. Ale. Wzorce są potrzebne.
Choć równie dobrze można wychować dziecko w innej religii niż chrześcijaństwo... większość religii niesie z sobą właśnie takie wartości, a pozwalają na przykład na wychowanie dziecka w duchu bardziej otwartym.

Najbardziej zawsze urzekała mnie wizja wychowania dziecka w duchu oświeceniowym, nieskażonego żadną ideologią, ale mogącego doświadczać i przypatrywać się wszelkim nurtom światopoglądowym. Niestety, mogłoby to skutkować brakiem identyfikacji i poczuciem jakiegoś wyobcowania, a to raczej nie najlepsze doświadczenia dla dziecka. Na pewno zależy mi na tym, aby zapewnić dziecku podróże - poznawanie świata, dostęp do dóbr kulturowych - żeby było wrażliwe, i identyfikację domu rodzinnego z jakimiś poglądami - dla dziecka jest ważne, aby rodzice byli wzorcami, bo przecież przez pewien etap porównuje świat do tego, co mówią jego rodzice.
Pokazywanie różnych religii z dystansu od dzieciństwa z jednej strony dawałoby dobre efekty, ale z drugiej złe. Czyli tak jak w przypadku wychowaniu w jednym systemie religijnym - tyle że skutki niepożądane o trochę innym efekcie. W pierwszym przypadku będzie to uczucie odizolowania od jakichś społeczności (w końcu religia zajmuje ważne miejsce w życiu społecznym, podobno), i brak identyfikacji z czymś konkretnym, mogący powodować żal do rodzica, że nie podał żadnych łatwych dróg za przykład, nie poprowadził wtedy, kiedy powinien był. W drugim przypadku... zapewne zamknięcie umysłowe na inne religie, pewien brak swobody. Najlepszym rozwiązaniem byłoby pokazać dziecku jedną religię, wprowadzić je w jej "arkana", zaangażować je w nią (przy czym wówczas rodzic też musi być zaangażowany, dziecko to pozna i jeśli wyczuje jakąś obłudę, to nabierze dystansu i kiszka z tego wszystkiego

), zarazem pokazując wszystkie możliwe drogi i mówiąc, że zawsze można pójść inną - bo życie i światopoglądy są kwestią wyboru.
Na ile to może dotyczyć dziecka?... A na ile po prostu zawsze będzie coś nie tak, a potem w wieku młodzieńczym każdy musi to sobie 'prostować'?...

Co do zamykania trzeciego oka, słyszałam o tym. Wg tej teorii kolejne sakramenty - chyba komunia i bierzmowanie (?), zamykają następne czakry, i mają prowadzić do całkowitego zablokowania psychicznego, niemożności widzenia prawdy itd.
Wygląda mi to na jakąś agresywną antychrześcijańską teorię przeintelektualizowanych ezoteryków-racjonalistów lub jakichś new age'owców...

11 mar 2010 08:41 przez Kalfu

Jestem przeciwny narzucaniu jakiejkolwiek wiary dziecku już od małego Lepiej poczekać z tym aby samo mogło zadecydować
Chrzest tylko p oto aby inne dzieciaki się nie śmiały albo pierwsza komunia tylko dla prezentów to głupota i nie ma nic wspólnego z prawdziwą wiarą

12 mar 2010 00:37 przez et22

Kalfu napisał(a):Chrzest tylko p oto aby inne dzieciaki się nie śmiały albo pierwsza komunia tylko dla prezentów to głupota i nie ma nic wspólnego z prawdziwą wiarą

1. Owszem masz rację ale lepiej zaoszczędzić właśnie wyśmiewania przez dzieciaki w znakomitej większości (niestety). Lepiej niech dorasta bez kompleksów.

2. Fakt, że komunia to wyścig - kto da więcej i droższe a dzieciaki spłycają do maxa a właściwie do licytacji na podwórku, które co dostało.

Last.fm · 12 mar 2010 02:04 przez Vat

Swoje dziecko z pewnością wyśle do chrztu. Jestem katolikiem, nie zagorzałym ale jednak i wolałbym żeby moje dziecko nim było. Z upływem czasu dałbym wolna rękę co do wyboru religii lub jej braku. Uważam ze na początku tylko pokaże jedną z wielu dróg, potem samo wybierze co uzna za stosowne.

W kwestii 1 komunii i prezentów, to patrząc na coraz to nowsze pokolenia zaczynam twierdzić ze 1komunie przeistoczono to w komercyjny obrzęd. Dzieciaki dostają tak cudaczne prezenty że jeszcze parę lat wstecz nie miałoby to nawet prawa. Moje dziecko jak pójdzie do 1komunii dostanie zegarek,rower i jakies $$.

12 mar 2010 13:08 przez Mary Rose

Chrzest – tak. Z racji tego, że moja rodzicielka jest bardzo, bardzo wierząca i nie chciałabym jej robić przykrości. Zresztą będę się starała wychować potomka z w miarę otwartym umysłem, by potem sam potrafił zdecydować w co wierzy i czego chce. Komunia? To już będzie zależało od dziecka, ale znając życie zapewne byłoby mu/jej smutno, że inne dzieci mają śliczne ubranka i zabawę. Osobiście wspominam swoją komunie bardzo dobrze, nawet jeśli oznaczała dla mnie tylko wielki tort i wymarzony składak. Nie chce dziecku odbierać takich wspomnień.

13 mar 2010 23:36 przez et22

Ja na komunię dostałem kasiorkę a później mam kupiła mi z tego półkolarkę. Była suuuper. Cieszyłem się nią dwa tygodnie. Zaj....li mi ją

I tyle było z komunii hihihiihiiii.

Sorki że nie na temat.

15 mar 2010 01:55 przez Orchidea

Jak to ujął mój brat, gdy mama zapytała, co będzie, jak inne dzieci będą dostawały prezenty na IKś: "To ja mu kupię wtedy zajebisty i wypasiony prezent, bo go kocham"

Przeczytałam niedawno pewną wypowiedź młodej mamuśki, i chyba mój mózg jej nie ogarnia, albo jest calkowicie nielogiczna.
"Ochrzcimy Kubusia, żeby dać mu wybór. Jeśli będzie chciał być wierzącym, będzie miał już chrzest i komunię "odfajkowane", zaś jeśli nie - sakramenty w niczym mu nie przeszkodzą."
Coś tu się kupy nie trzyma, jeśli będzie chciał wybrać ścieżkę innej religii, to czeka go z tym więcej zabawy niż z ewentualnym ochrzczeniem się, gdyby nie był a zdecydował kiedyś, że jednak chce.

Ostatnio mam wątpliwości, czy mogę się uważać za wiccankę, skoro formalnie nadal figuruję jako chrześcijanka:/ Zaczyna mi to ciążyć.
Ale z apostazji na razie nici, muszę z moim powaaażnie pogadać o kościelnym ślubie

W każdym razie chrzest to takie raczej mikre ułatwianie życia...

edit: Jeszcze jedno. Jeśli wszyscy będą chrzcić dzieci "bo w takim kraju żyjemy", "bo wypada", mimo, że w głębi duszy woleliby nie chrzcić i im sie to gryzie, ale robią to z konformizmu - to w życiu się pod tym względem nic w ludzkiej mentalności nie zmieni, a nieochrzczone dzieci zawsze będą postrzegane jako dziwolągi. I będzie nam rosło pokolenie hipokrytów (kolejne), które ochrzczone i posłane do komunii nie jest wychowywane w duchu tejże religii i będzie zawyżało tylko statystyki. A jednak jeśli się należy do jakiejś religii, to po to, by w nią wierzyć naprawdę, a nie tylko biegac do kościółka, bo babcia się wścieka.
Myślę więc, że chrzcić dzieci powinni rodzice, którzy naprawdę chcą dziecko w duchu religii chrześcijańskiej wychowywać.

15 mar 2010 09:37 przez Procella

et22 napisał(a):Lepiej niech dorasta bez kompleksów.

A przy okazji od małego uczy się udawania i hipokryzji.

15 mar 2010 12:00 przez luna

Nie sądzę, aby dziecko nabyło kompleksów przez to tylko, że nie jest ochrzczone. Jeśli rodzice będą mu przekazywać jakąś wiarę i etykę, będzie on mógł się utożsamiać z jakimś wyznaniem, to nie ma szans na kompleksy. Generalnie przecież dzieciak może chodzić na religię jako wolny słuchacz (nie dostanie ocen,nie będzie pisał klasówek ani się modlił), więc będzie miał takie samo rozeznanie jak koledzy, tyle że będzie miał własne życie, ot...

No i to, co napisała powyżej Procella, to święta prawda... Zamiast przekazywać szczerze dziecku wartości, które samemu się wyznaje, więc zarazem nauczyć dziecko szczerości, ulega się jakimś mitom o tym, że lepiej iść jak owca za stadem, i pokazywać mu od maleńkości, że ma coś udawać!? Konformiści, którzy chrzczą dzieci, żeby "nie miały kompleksów", zwyczajnie je krzywdzą.

15 mar 2010 12:38 przez et22

Ja się z tym nie zgadzam. Co prawda jeśli chodzi o komunię to już inna sprawa. Jeśli nie chce - nie ma. I już. Skoro nie chodzi na religię albo mówi że nie wierzy to z jakiej paki ma miec komunię? Dla prezentów? NIE.

15 mar 2010 12:46 przez Alice

Generalnie przecież dzieciak może chodzić na religię jako wolny słuchacz (nie dostanie ocen,nie będzie pisał klasówek ani się modlił), więc będzie miał takie samo rozeznanie jak koledzy, tyle że będzie miał własne życie, ot...

Jak Ty to sobie w takiej np. polskiej, publicznej podstawówce wyobrażasz?

15 mar 2010 13:15 przez luna

Normalnie. Ja tak miałam.

15 mar 2010 14:11 przez et22

Wszystko zależy od środowiska na jakie trafisz. Wystarczy, że trafisz na religijnych zbokoli w szkole i dadzą popalić. A jeszcze jakaś nawiedzona katechetka (zakonnica - tfuuu!!!) to życzę powodzenia.